อ่าน oops แล้วนึกถึงตัวเอง
ชีวิตคนคนหนึ่ง พบและรู้จักชีวิตคนผู้คนมากมาย
กาลเวลาผ่านไป ชีวิตผู้คนมากมายเหล่านั้น ย้อนกลับมาเดินผ่าน มองหา ติดตาม
เราเป็นคนหนึ่งที่หลายครั้ง เจอคนรู้จัก ที่เราลืมไป คุ้น คุ้น แต่….เราเคยรู้จักกันมาก่อนมั้ยนะ
หลายครั้งที่จ้องหน้าคนคนนั้นนาน นาน เดินผ่านไปสามสี่เก้า จึงนึกชื่อเค้าออก
เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นเป็นประจำกับเรา
ผู้คนเหล่านั้นจะโกรธเรามั้ยนะ ที่ไม่ทัก ไม่ทาย ….ขอโทษ หนูลืม จริง จริง T_T
ล่าสุด….เจออาจารย์ที่เคยไปเรียนพิเศษสมัย มัยยมต้น เค้าจ้องเราจนเรารู้สึก แต่…ไม่รุเพราะไม่ได้ใส่แว่น หรือจำไม่ได้จริงๆ
เราไม่ได้ทัก เราไม่ทักพูด เราไม่ได้จดจด….ผิดมั้ย ที่จำไม่ได้จริงๆ นึกออกอีกที ก้อเดินผ่านมาแล้ววววว….
อาจารย์ น้องค่าย เพื่อนค่าย เพื่อนเรียนวิชานอกคณะ เพื่อน รร เก่า เพื่อนต่างห้อง เพื่อนต่างคณะ……ขอโทษ ถ้าเราจำไม่ได้จริง จริง T_T
โลกมันกลม หรือสังคมมันแคบ???? (credit p’นาเดีย oops)
Advertisement
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.